Merkury

Merkury jest planetą zlokalizowaną najbliżej Słońca, zaliczamy ją do planet skalnych, których w układzie słonecznym jest 4. Najbliższa planeta Słońca jest zarazem najmniejszą wchodzącą w skład planetarnego Układu Słonecznego, jego średnica to zaledwie 4879 km co stanowi nie całe 0,4 średnicy Ziemi. Powierzchnia tej planety klasuje się na poziomie 75×106 km2, przy objętości 6,1×1010km3  i masie równej 3,3302×1023kg. Planeta ta posiada bardzo rozrzedzoną atmosferę której ciśnienie to zaledwie 10−12hPa, niektórzy mówią również o braku atmosfery na tej planecie. Jest to efekt bardzo słabej grawitacji jaka panuje na powierzchni tej skalistej planety wynosi ona zaledwie 3,7 m/s2. Skutkuje to brakiem możliwości utrzymania stałej atmosfery na powierzchni Merkurego. Planeta ta ma jednakże bardzo rozbudowaną egzosferę, która pomimo swej niestabilności nieustannie uzupełnia z różnych źródeł ubytki ulatujące w przestrzeń międzyplanetarną. Egzosferę Merkurego stanowią głównie tlen i sód. O wiele mniejsza jest w niej zawartość potasu, helu, wapnia i wodoru. Badania wykazały również śladowe ilości  wody, dwutlenku węgla, argonu, ksenonu, kryptonu, azotu i neonu.

Doba na oddalonym od Słońca o 57 909 176 km Merkurym trwa aż 59 dni. Spowodowane jest to bardzo dużym oddziaływaniem przyciągania słonecznego na tę planetę. Ta niewielka odległość od Słońca, oraz bardzo długi czas obrotu planety wokół własnej osi powoduje największe w układzie słonecznym różnice temperatur. Temperatura Merkurego na półkuli oświetlonej dochodzi do +400oC gdy w tym samym czasie na półkuli nie oświetlonej spada aż do -163oC. Jest to największa zanotowana dobowa różnica temperatur.
Jednorazowy obieg Słońca przez Merkurego trwa 88 dni ziemskich co daje nam półtora dnia Merkurańskiego.
 

Budowa samej planety jest dość stereotypowa. Dzięki danym uzyskanym z Marinera 10 oraz wynikającym z obserwacji tej planety teleskopem wiadomość grubość skorupy Merkurego waha się między 100 a 300 km. Powierzchnię skorupy pokrywa bardzo duża ilość różnego rodzaju uskoków i kraterów, co przypomina strukturę Ziemskiego księżyca. Zaglądając głębiej w strukturę budowy Merkurego napotykamy na płaszcz grubości 600km. Największą ciekawostką związaną z budową wewnętrzną Merkurego jest wielkość jego jądra, którego średnica to ponad 1800 km! Dla porównania jądro Ziemi stanowi zaledwie 17% jej objętości, w przypadku Merkurego jest to aż 42%.

Merkury jest najmniejsza planetą naszego Układu Słonecznego, lecz dzięki stosunkowo niewielkiej odległości od Ziemi można ją zaobserwować gołym okiem. Utrudnienie stanowi jedynie jego bliskość ze Słońcem dlatego też obserwacje należy przeprowadzać tuż przed wschodem lub po zachodzie Słońca. Lepszą widoczność tej planety osiągamy na półkuli Południowej. Ponadto Merkury oglądany z Ziemi ukazuję się w fazach podobnie jak Księżyc. Najlepiej widoczny jest on w fazie garbatej czyli między swoją ostatnią kwadrą a pełnią kiedy jest on najlepiej oświetlony. Merkurego nie dostrzeżemy jednak we Wrześniu dopiero w okolicahc 30 dnia tego miesiąca stanie się on widoczny.
Pierwsza planeta Układu Słonecznego jest więc najmniejszą i bardzo ciekawą planetą. Jednak bliskie sąsiedztwo Słońca sprawia że jest ona najmniej poznaną planetą dla człowieka.